Page 16 - 6_synedrio PaidoEndo
P. 16

 Συνέδριο Παιδικής & Εφηβικής Ενδοκρινολογίας
Προφορικές Ανακοινώσεις
           ΕΑ3
ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ ΑΔΕΝΑ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥΣ ΜΕ ΘΥΡΕΟΕΙΔΙΤΙΔΑ HASHIMOTO
Γκίζα Στ.1, Σακελλάρη Ε.1, Κοτανίδου Ε.1, Κολάνης Σ.1, Ντούμα Στ.1, Παπακωνσταντίνου Κ.1, Θωμαϊδου Ε.1, Παντολέων Α.2, Δεστάνης Ε.2, Ιακώβου Ι.3, Γαλλή-Τσινοπούλου Α.1
1 Μονάδα Παιδιατρικής και Εφηβικής Ενδοκρινολογίας, Β’ Παιδιατρική Κλινική, 2 Ακτινολογικό Εργαστήριο,
3 Γ’ Εργαστήριο Πυρηνικής Ιατρικής, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης ΑΧΕΠΑ, Θεσσαλονίκη
         16
ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα Hashimoto αποτελεί το συνηθέστερο αίτιο επίκτητου υποθυρεοειδισμού μεταξύ παιδιών και εφήβων σε περιοχές με επάρκεια ιωδίου. Οι ασθενείς συχνά παρουσιάζουν διόγκωση του θυρεοειδούς αδένα με όζους. Αυτό που δεν έχει διευκρινιστεί είναι αν έχουν προδιάθεση να αναπτύξουν και καρκίνο του θυρεοειδούς αδένα που αποτελεί το 3% όλων των κακοηθειών της παιδικής ηλικίας και τη δεύτερη συχνότερη κακοήθεια σε κορίτσια ηλικίας 15-19 ετών και είναι κατά 90% θηλώδης. Η συχνότητα κακοήθειας σε παιδιατρικούς ασθενείς με θυρεοειδίτιδα Hashimoto έχει αναφερθεί ότι κυμαίνεται σε 0,67-3%, και υπερβαίνει τον βασικό κίνδυνο 0,02% στον γενικό παιδιατρικό πληθυσμό.
ΣΚΟΠΟΣ: Η ανίχνευση της συχνότητας του καρκίνου του θυρεοειδούς αδένα σε παιδιά και εφήβους με θυρεοειδίτιδα Hashimoto και ύποπτο όζο θυρεοειδούς αδένα.
ΜΕΘΟΔΟΣ: Πρόκειται για αναδρομική μελέτη η οποία περιλαμβάνει 114 (87 κορίτσια) παιδιά και εφήβους με θυρεοειδίτιδα Hashimoto ηλικίας 11.3 ± 0.3 έτη (εύρος 5–16) με χρόνο παρακολούθησης 1,5–10 έτη. Η πλειοψηφία των ασθενών παρουσίαζε υποθυρεοειδισμό υπό θεραπεία υποκατάστασης με θυροξίνη και σελήνιο ως αντιοξειδωτικό, ενώ οι ασθενείς με ευθυρεοειδισμό λάμβαναν μόνο σελήνιο. Η παρακολούθηση με υπερηχογράφημα πραγματοποιούνταν ανά 6 ή 12 μήνες, αν διαπιστωνόταν όζος. Σε όζο μεγέθους > 7 mm με αγγείωση, ανώμαλα όρια και TIRADS score >5 διενεργούνταν βιοψία με λεπτή βελόνη.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Συνολικά διερευνήθηκαν 31 ύποπτοι όζοι και οι 7/31 (22,5%) ήταν κακοήθεις. Στο σύνολο των ασθενών οι 7/116 (6.14%) (5 κορίτσια) διαγνώσθηκαν με καρκίνο με μέση ηλικία διάγνωσης τα 10.5±0.5 έτη. Σε όλους τους ασθενείς τέθηκε η διάγνωση του θηλώδους καρκινώματος του θυρεοειδούς αδένα, μετά από ολική θυρεοειδεκτομή-λεπτομερή λεμφαδενικό καθαρισμό και βιοψία. Ωστόσο, 3/7 (42,9%) των ασθενών εμφάνιζαν μικτού τύπου βλάβες στο ιστολογικό παρασκεύασμα (θηλώδες και εν μέρει θυλακιώδες καρκίνωμα). Σε 4/7 (57,2%) η βλάβη ήταν μονήρης, σε 2/7 (28.5%) οι βλάβες αφορούσαν αμφοτέρους τους λοβούς και σε 1/7 (14,3%) υπήρχε μία βλάβη σε κάθε λοβό. Οι 3/7 (42,9%) ασθενείς λάμβαναν θεραπεία υποκατάστασης λόγω του υποθυρεοειδισμού, μια ασθενής ήταν αδιάγνωστη με υποθυρεοειδισμό και εκσεσημασμένη βρογχοκήλη και οι υπόλοιποι ήταν ευθυρεοειδικοί. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση του τίτλου των αντισωμάτων και της εμφάνισης ύποπτων όζων. Όλοι οι ασθενείς μετά την θυρεοειδεκτομή και τον λεμφαδενικό καθαρισμό υποβλήθηκαν σε σπινθηρογράφημα με ραδιενεργό ιώδιο Ι123 και 3/7 με μικτού τύπου καρκίνο ακολούθησαν θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο Ι131.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα αποτελέσματά μας συμφωνούν με τη διεθνή βιβλιογραφία και δείχνουν ότι περίπου ένα στους τέσσερις όζους στη θυρεοειδίτιδα Hashimoto μπορεί να κρύβει κακοήθεια και για τον λόγο αυτό χρήζουν συχνής παρακολούθησης. Ωστόσο, μεγαλύτερος αριθμός ασθενών και μεγαλύτερο διάστημα παρακολούθησης θα βοηθούσε στην εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων. Ακόμη και στην πιο επιθετική μορφή, ο καρκίνος του θυρεοειδούς αδένα της παιδικής ηλικίας έχει εξαιρετική πρόγνωση, όταν η διάγνωση είναι έγκαιρη και η θεραπευτική αντιμετώπιση η ενδεδειγμένη.






















































































   14   15   16   17   18