Page 25 - 6_synedrio PaidoEndo
P. 25

  e-posters
11-12 Σεπτεμβρίου 2021 Ξενοδοχείο Electra Palace, Aθήνα www.eepee-6congress.gr
          EP1
ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΠΡΩΤΟΠΑΘΗ ΥΠΕΡΑΛΔΟΣΤΕΡΟΝΙΣΜΟ ΑΛΛΑ ΜΕ ΥΠΕΡΕΚΚΡΙΣΗ ΑΛΔΟΣΤΕΡΟΝΗΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ Η ΣΩΜΑΤΙΚΟ ΣΤΡΕΣ
Μουρτζή Ν.1, Σερτεδάκη Α.1, Μάρκου Α.2, Πιαδίτης Γ.2, Κατσάνης Ν.3, Traeger-Συνοδινού Ι.4, Τσίγκος Κ.5, Χαρμανδάρη Ε.1,6
1 Μονάδα Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού και Διαβήτη, Α’ Παιδιατρική Κλινική, Ιατρική Σχολή Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία», Αθήνα, Ελλάδα, 2 Μονάδα Ενδοκρινολογίας και Διαβήτη, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Γ. Γεννηματάς», Αθήνα, Ελλάδα, 3 Μονάδα Κυτταρικής Βιολογίας και Παιδιατρικής, Πανεπιστήμιο Northwestern, Σικάγο, Αμερική, 4 Εργαστήριο Ιατρικής Γενετικής, Ιατρική Σχολή Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Χωρέμειο ερευνητικό κέντρο, Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία», Αθήνα, Ελλάδα,
5 Τμήμα Διατροφολογίας και Διαιτολογίας, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, Αθήνα, Ελλάδα, 6 Μονάδα Ενδοκρινολογίας και Μεταβολισμού, Κέντρο Κλινικής, Πειραματικής Χειρουργικής και Μεταφραστικής Έρευνας, Ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών (ΙΙΒΕΑΑ), Αθήνα, Ελλάδα
         ΣΚΟΠΟΣ: Ο πρωτοπαθής υπραλδοστερονισμός (ΠΑ) αποτελεί την πιο συχνή αιτία δευτεροπαθούς υπέρτασης και χαρακτηρίζεται από υπερέκκριση αλδοστερόνης, ανεξάρτητα από το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης (1). Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι συνθήκες στρες μπορούν να οδηγήσουν σε ACTH-εξαρτώμενη υπερέκκριση αλδοστερόνης (2). Στόχος της μελέτης ήταν η διερεύνηση της γενετικής αιτιολογίας της υπέρτασης σε μια ειδική ομάδα ασθενών χωρίς ΠΑ, αλλά με θεωρούμενη ιδιοπαθή υπέρταση, οι οποίοι εκδήλωσαν υπεραπάντηση αλδοστερόνης σε δοκιμασία διέγερσης με εξαιρετικά χαμηλής δόσης ACTH, καθώς και σε δοκιμασία κόπωσης κατά Bruce (2).
ΜΕΘΟΔΟΣ: Πραγματοποιήθηκε ανάλυση της αλληλουχίας όλων των κωδικοποιουσών περιοχών του γονιδιώματος (Whole Exome Sequencing, WES) σε πλατφόρμα NovaSeq 6000 (Illumina) σε 21 υπερτασικούς ασθενείς με ACTH-εξαρτώμενη υπερέκκριση αλδοστερόνης. Στη συνέχεια, τα αρχεία VCF των ασθενών φιλτραρίστηκαν για παραλλαγές σε 15 γονίδια που είχαν προηγουμένως συσχετιστεί με ΠΑ καθώς και για παραλλαγές που εδράζονται σε γονίδια ιοντικών διαύλων. Οι υποψήφιες παραλλαγές που ανιχνεύθηκαν είχαν συχνότητα < 1% στη βάση δεδομένων του "1000 Genomes Project" (3) και προβλέπονταν ως παθολογικές από τουλάχιστον 2/4 in silico προγράμματα (SIFT, Polyphen-2, Mutation Taster, PROVEAN).
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από τους 21 ασθενείς που συμμετείχαν στην μελέτη, 9 βρέθηκαν να φέρουν σε ετεροζυγωτία σπάνιες και πιθανά παθολογικές παραλλαγές σε γονίδια που σχετίζονται με τη βιοσύνθεση/έκκριση αλδοστερόνης. Πιο συγκεκριμένα, σε 7 ασθενείς ανιχνεύθηκαν 6 πιθανά παθολογικές παραλλαγές σε 6 γονίδια που έχουν συσχετιστεί με ΠΑ (KCNK9, KCNK5, ATP13A3, SLC26A2, CACNA1H, CACNA1D). Η παραλλαγή που ανιχνεύθηκε στο KCNK9 γονίδιο (p.V221M) δεν έχει αναφερθεί ξανά σε πληθυσμιακές βάσεις δεδομένων. Επίσης, ανιχνεύσαμε 2 σπάνιες παραλλαγές σε 2 νέα υποψήφια γονίδια για μια πιθανή πρόδρομης μορφής ΠΑ, KCNK16 (p.P255H) και CACNA2D3 (p.V557I).
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Γενετικές παραλλαγές σε γονίδια που εμπλέκονται στη βιοσύνθεση/έκκριση αλδοστερόνης μπορεί να ευαισθητοποιήσουν τα κύτταρα της σπειροειδούς ζώνης στην ACTH και να οδηγήσουν σε υπερέκκριση αλδοστερόνης κάτω από συνθήκες στρες. Επίσης, αναφέρουμε παθολογικές παραλλαγές, σε δύο νέα υποψήφια γονίδια που δεν έχουν προηγουμένως συσχετιστεί με ΠΑ αλλά μπορεί να οδηγούν σε υπερέκκριση αλδοστερόνης, τα KCNK16 και CACNA2D3.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Mourtzi N, Sertedaki A, Markou A, Piaditis GP, Katsanis N, Traeger-Synodinos J, et al. Unravelling the Genetic Basis of ACTH-Mediated Aldosterone Hypersecretion in Hypertensive Patients Without Primary Aldosteronism. J Endocr Soc. 2021 May 1;5(Supplement_1):A73–4.
2. Markou A, Sertedaki A, Kaltsas G, Androulakis II, Marakaki C, Pappa T, et al. Stress-induced Aldosterone Hyper-Secretion in a Substantial Subset of Patients With Essential Hypertension. J Clin Endocrinol Metab. 2015 Aug;100(8):2857–64.
3. Auton A, Abecasis GR, Altshuler DM, Durbin RM, Abecasis GR, Bentley DR, et al. A global reference for human genetic variation. Nature. 2015 Oct;526(7571):68–74.
25



















































































   23   24   25   26   27